على اكبر قرشى بنابى

1

تفسير احسن الحديث (فارسى)

جلد دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سورهء آل عمران در مدينه نازل شده و دويست آيه است نظرى بر سورهء مباركه 1 - طبرسى و ديگران را عقيده بر اين است كه : آل عمران سومين سوره‌اى است كه بعد از سورهء انفال در مدينه نازل گرديده است ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء سوم است اين سخن در مقدّمه گفته شد ولى شايد منظور آن باشد كه در ترتيب فعلى قرآن آل عمران سومين سوره است چنان كه بعدا خواهد آمد . 2 - تعداد آيات آن باتفاق همه ، دويست آيه است ، مگر در قرائت شامى كه صد و نود نه ( 199 ) است ، ولى دويست بودن نزد ما اعتبار دارد ، زيرا بوسيلهء عاصم بن ابى النجود بامير المؤمنين عليه السّلام مىرسد چنان كه در اول بقره گفته شد . بنقل تفسير خازن اين سوره داراى سه هزار و چهارصد و هشتاد ( 3480 ) كلمه و چهارده هزار و پانصد و بيست ( 14520 ) حرف است . 3 - نامگذارى به « آل عمران » ظاهرا به علت آمدن ماجراى نذر همسر عمران ، ولادت مريم و ولادت عيسى عليه السّلام در اين سوره است و از باب تسميهء كل باسم جزء مىباشد ، روايات شيعه و اهل سنت حاكى است كه در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با همين نام خوانده شده است ، در مجمع البيان نقل شده آن حضرت فرمود : سورهء بقره و سورهء آل عمران را ياد بگيريد كه دو نور افشانند ، بر سر قرائت كننده روز قيامت سايه مىافكند . . . « قال : رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله تعلموا سورة البقرة و سوره آل عمران فانهما الزهراوان و انهما تظلّان صاحبهما يوم القيامة . . . »